Kleine kinderen worden groot. En wat zij vandaag ervaren, nemen zij mee in hun beeld van zichzelf, van anderen en van relaties.
Daarom staat rond de Dag van de Scheiding dit jaar één vraag centraal: Wat geef jij je kind vandaag mee voor morgen?
Een scheiding brengt veel veranderingen met zich mee. Voor ouders én voor kinderen. Juist in die periode kunnen kleine dingen verschil maken. Hoe je met elkaar omgaat. Hoe je over de andere ouder praat. Hoe je luistert naar je kind. En hoeveel ruimte er is voor gevoelens, plezier en verbinding.
Met onze campagne willen we ouders laten stilstaan bij de positieve waarden die zij hun kind willen meegeven. Liefde, respect, optimisme, zelfvertrouwen, veerkracht en verbondenheid bijvoorbeeld. Die ontstaan niet vanzelf, maar worden mede gevormd door wat kinderen zien, voelen en meemaken.
Niet alleen later dus, maar juist ook vandaag.
Wie hoop je dat je kind later is?
Binnen het Kenniscentrum Kind en Scheiding kijken we in onze begeleiding niet alleen naar wat er vandaag speelt, maar ook naar de toekomst. Naar wat ouders hun kind willen meegeven en naar de volwassene die hun kind later wordt.
Onze collega's stellen ouders in de praktijk regelmatig een vraag die daar mooi op aansluit: wat geef jij mee aan je kind voor als hij of zij jongvolwassen is? De eerste reactie is regelmatig: “Poeh, wat een vraag.” Of: “Daar heb ik eigenlijk nooit zo over nagedacht.” En dan komen de antwoorden.
Ouders hopen dat hun kind sterk in zijn schoenen staat, gelukkig is en mensen om zich heen heeft. Ze noemen bijvoorbeeld zelfvertrouwen, grenzen kunnen aangeven, kunnen en mogen vertellen over gevoelens en behulpzaam zijn. Maar soms worden die wensen voor later ineens heel concreet.
Even vooruitkijken
Een van onze collega's sprak een moeder die bij de toekomst van haar kind dacht aan iets heel concreets. Ze hoopt dat ze verjaardagen later weer met z'n allen kunnen vieren. Niet verdeeld over twee huizen, maar samen.
Een andere ouder keek juist naar zijn eigen leven. Deze vader heeft veel van de wereld gezien en gunt dat zijn zoon ook. Hij hoopt dat zijn zoon zichzelf durft te leren kennen en andere culturen durft op te zoeken.
Weer andere ouders hopen dat hun kind later close is met familie, goed met financiën kan omgaan, avontuurlijk is of de wereld gaat zien. En soms gaat zo'n wens terug naar iets heel wezenlijks: dat hun kind later niet bang is om zelf liefdesrelaties aan te gaan.
Het zijn verschillende antwoorden, maar ze hebben iets gemeen. Ouders kijken even voorbij alles wat er op dit moment speelt, denken na over de persoon die hun kind later mag worden en welke waarden zij hierbij belangrijk vinden.
En wat vraagt dat van vandaag?
Juist door vooruit te kijken, kan er ruimte ontstaan om anders naar vandaag te kijken.
Dat zag een van onze collega's heel duidelijk bij een vader die zij begeleidde. Vanaf het eerste moment schreef hij mee en reflecteerde hij op zichzelf. Voor zijn kind vond hij onder andere eerlijkheid, zelfstandigheid, respect voor anderen en conflicten met elkaar kunnen oplossen belangrijk.
Tijdens de gesprekken gebeurde het ook dat hij een verwijt maakte richting de moeder. Op die momenten legden onze collega's hem zijn eigen toekomstwensen voor zijn kind weer voor: hoe verhoudt wat je nu doet zich tot wat je je kind wilt meegeven?
Dan werd hij stil. Je zag hem nadenken. Hij werd zich ervan bewust dat zijn eigen gedrag op dat moment niet aansloot bij wat hij zijn kind voor later wilde meegeven. Dat inzicht hielp hem om anders naar zijn eigen rol te kijken.
Deze ouders hebben tijdens het traject uiteindelijk een goede samenwerking met elkaar kunnen vinden.
Dat is ook wat zo'n vraag kan doen. Even weg van wat er misgaat of wat er tussen ouders speelt, en terug naar wat je je kind werkelijk wilt meegeven. Naar de waarden die je belangrijk vindt en de keuzes die daarbij passen.
Want kinderen worden groot. En hoewel je niet kunt bepalen wie je kind later wordt, kun je vandaag wel iets meegeven gericht op de toekomst van jullie kind.
Dus: wat geef jij je kind vandaag mee voor morgen?
